Naturalne terapie

Nic w tym dziwnego, że słynąca z nowoczesnej technologii Japonia jest ojczyzną jednej z najmłodszych, a jednocześnie najskuteczniejszych metod leczenia dolegliwości i schorzeń narządu ruchu. Twórca metody, Saionji Masayuki, z właściwą swojej narodowości precyzją, wnikliwością, wyobraźnią, innowacyjnością i logiką, zgłębił problematykę chorób kręgosłupa i dotarł do rzeczywistych przyczyn wielu z nich. Na pewno też nie bez powodu swojej metodzie nadał nazwę, która w tłumaczeniu brzmi: „metoda wzmacniania siły życiowej”…

To głęboko relaksujący zabieg, który porusza dobroczynną wibracją każdą komórkę organizmu. To dźwięki mis, których subtelne tony mają niezwykłą siłę oddziaływania. To masaż dla każdego, kto chce doświadczyć piękna i harmonii w swoim życiu. Każdy dźwięk odbieramy nie tylko zmysłem słuchu, lecz także całym ciałem, dlatego też metoda masażu dźwiękiem, mimo swej delikatności, ma dużą siłę oddziaływania. 

Wibroakustyczne metody leczenia i profilaktyki chorób po raz pierwszy znalazły zastosowanie w praktyce pod koniec XX wieku. Istota metody polegała na tym, że w miejscu zmian chorobowych stosowano oddziaływanie za pomocą drgań dźwiękowych o zmieniającej się w określonej skali częstotliwości. W efekcie w miejscu oddziaływania znacznie poprawiał się przepływ krwi i limfy. Metodyka leczenia obejmuje także wibroakustyczne oddziaływanie na wątrobę i nerki, znacznie zwiększające ich wydajność oraz na odpowiedni odcinek kręgosłupa.

We współczesnym ziołolecznictwie wyróżnia się dwa podstawowe kierunki: ziołolecznictwo tradycyjne, nazywane ziołolecznictwem ludowym oraz ziołolecznictwo nowoczesne, czyli fitoterapię.

Ziołolecznictwo tradycyjne oparte jest na wielowiekowym doświadczeniu zielarskim. Posługuje się najczęściej wieloskładnikowymi mieszankami ziołowymi oraz prostymi przetworami galenowymi o wielokierunkowym działaniu. W Europie jest podstawową dziedziną medycyny alternatywnej, obok homeopatii, aromaterapii czy też apiterapii.

Bioenergoterapia (bioterapia) to dziedzina psychotroniki; definicja pochodzi od słowa - bioterapia (bio – gr. bíos czyli życie + gr. herapeía - opieka, pomoc, leczenie). Bioenergoterapię jako słowo można rozumieć też jako: bio - biologiczna, naturalna + energo -energia, energetyczna + terapia - terapia, uzdrawianie. Bioenergoterapia to biologiczna, naturalna energetyczna terapia, uzdrawianie, naturalne przywracanie zdrowia. Jest to działanie polegające m. in. na przekazywaniu choremu przez osobę terapeutę swojej lub pewnej energii biologicznej dotykiem lub na odległość. W praktyce (o tym się nie pisze) bioenergoterapeuta tak naprawdę steruje biologiczną energią, porządkuje układ energetyczny człowieka, usuwa zaburzenia energetyczne u osoby z dolegliwością. Człowiek pracujący z energią leczniczą to bioenergoterapeuta, bioterapeuta.

Masaż Ma-uri jest autorską metodą pracy z ciałem, której rozwój zapoczątkował w latach 90. Hemi Hoani Fox - duchowy uzdrowiciel maoryski. Metoda ta czerpie z pradawnych tradycji uzdrowicielskich Polinezji i filozofii huny - praktycznego systemu psychologiczno-mistycznego wspólnego dla Hawajów, Nowej Zelandii oraz innych wysp Pacyfiku.

Refleksologia/refleksoterapia stóp jest to metoda leczniczego masażu stóp, w której stymulowane są określone punkty i strefy odruchowe na stopach, odpowiadające poszczególnym narządom i układom ludzkiego ciała. Refleksologia to nauka o punktach reflektorycznych (odruchowych) na stopach, a refleksoterapia to wykorzystanie tej wiedzy w praktyce, czyli podczas zabiegu masażu stóp. Niemniej te dwa terminy stosuje się zamiennie.

Świecowanie uszu wywodzi się z medycyny ludowej, znanej już w starożytnym Wschodzie jak i u plemion indiańskich obu Ameryk m.in. Indian Hopi. Opisy terapii przy użyciu tych świec można znaleźć w pismach starożytnych Greków. Podobne metody stosowano również w Indiach i Chinach. Dzięki swemu skutecznemu działaniu, prostocie stosowania i bezpieczeństwu świecowanie przeżywa obecnie swój renesans.

Leczenie solą czyli galoterapia (haloterapia) (grec. "halos" - sól) cieszy się coraz większym zainteresowaniem. Sól jest jednym ze składników naszego organizmu, we krwi znajduje się około 0,9 proc. chlorku sodu. Jeden z francuskich biologów odkrył w 1895 r., że skład chemiczny wody morskiej podobny jest do składu plazmy ludzkiej krwi pod względem stopnia zasolenia. Słona woda to naturalne środowisko, w jakim rozwija się ludzki płód.

Ta tajemniczo brzmiąca nazwa pochodzi od greckiego słowa "thalassos" oznaczającego morze. Klasyczne zabiegi thalasso zapoczątkowano we Francji, ok. 1900 roku. Jest to rodzaj zabiegów wykorzystujących m.in. sól, lecznicze błoto, wodę morską z nieskażonych rejonów oraz wyciągi z alg. Ich zbawienne dla samopoczucia właściwości można odczuć wyjeżdżając nad morze, odwiedzając salon odnowy biologicznej lub stosując w domu.

Magiczna moc magnesów od starożytności wzbudzała ciekawość i z powodzeniem wykorzystywana była przez pierwszych lekarzy, którzy za pomocą magnetytów, bogatych w minerały i nośniki energii leczyli praktycznie wszystkie choroby – bóle wewnętrzne, złamania, obrzęki, urazy skórne i kostne – według zasady: “jeżeli choroba powstała w przyrodzie, to w przyrodzie musi być na nią lekarstwo”

Istota ruchu leży w bezruchu, zaś sens bezruchu jest w ruchu

Człowiek w swej naturze jest stworzeniem poruszającym się. Naturalną formą ruchu jest dla niego chodzenie, czyli marsz. Wynika to z budowy stopy. Dla wielu ssaków, takich jak pies, czy koń, które poruszają się na palcach, naturalnym sposobem poruszania się jest bieganie. Pies prowadzany przy nodze na smyczy czuje dyskomfort zbliżony do tego, jaki czułby jego przewodnik, gdyby zmuszono go do stałego chodzenia na palcach. Pies powinien, więc biegać, a człowiek chodzić, bo wynika to z przystosowań anatomicznych, a także z fizjologii organizmu.

W Polsce jest 41 miejscowości mających status uzdrowisk. Dalszych 22 posiada walory lecznicze, które są pomocne w łagodzeniu wielu dolegliwości. Można w nich zadbać o serce, nerwy, żołądek, płuca, złagodzić bóle reumatyczne, a także zgubić niepotrzebne kilogramy.

Dzieje życia na Ziemi są nierozerwalnie związane ze Słońcem. Energia światła słonecznego stworzyła warunki do rozwoju świata roślin. Ma ona również ogromny wpływ na organizmy zwierząt. Człowiek również podlega jej wpływom. Latem znacznie mniej chorujemy, nasza skóra wygląda zdrowiej, zmniejsza się nasilenie wielu przewlekłych dolegliwości. Słońce przyspiesza procesy gojenia się i regeneracji chorych tkanek, jest więc naturalnym biostymulatorem. Ponadto, synchronizuje okołodobowe rytmy biologiczne, które regulują funkcjonowanie naszego organizmu. Ma także ogromny wpływ na naszą psychikę. Mieszkańcy krajów podbiegunowych, podczas zimy polarnej, cierpią z powodu depresji, czują się zmęczeni i wyczerpani.

Lek homeopatyczny jest substancją działającą w małej lub nieskończenie małej dawce, która w celu nabycia właściwości leczniczych musiała przejść serię następujących po sobie procesów rozcieńczania i dynamizacji (wstrząsania).

Porównanie charakterystycznych objawów wywołanych przez daną substancję u osoby zdrowej z zespołem objawów występujących u chorego pozwala na odpowiedni dobór leku homeopatycznego. Dokonujemy tego w oparciu o całościową ocenę występujących objawów i zmian chorobowych.

Homeopatia jest działem medycyny, o którym w ciągu ostatnich lat wiele napisano, mimo to dla większości ludzi jest ona pojęciem nadal niejasnym, nie w pełni zdefiniowanym i wyjaśnionym. Często homeopatię mylnie kojarzy się z ziołolecznictwem.

I rzekł Pan do Mojżesza: „Weź sobie wonności: pachnącej żywicy i goździków, i galbanum wonnego, i czystego kadzidła w równych ilościach i zrób z tego wonne kadzidło, mieszaninę, tak jak się robi wonności...”

EXODUS 30: 34 – 35

Początki historii akupunktury giną w pomrokach dziejów. W świetle badań archeologicznych najstarszego odkrycia dokonano w roku 1963 w Toudaowa na terenie środkowej Mongolii. Znaleziono tam kamienne narzędzia zwane bian wykonane z krzemienia, które eksperci jednoznacznie zakwalifikowali jako lecznicze, służące do uciskania i nakłuwania. Na podkreślenie zasługuje fakt, że znaleziska datowane są na okres neolitu ( 10.000 – 4.000 Lat p.n.e.). Sukcesywnie znajdowano potem późniejsze formy „ pra-igieł”: jaspisowe, drzazgi bambusowe, odłamy kości, z brązu, a od VII w p.n.e. igły żelazne.