Dziecko wie, kiedy jest głodne i informuje o tym płaczem. Wie również, kiedy się już najadło i informuje o tym, odwracając głowę i zaciskając usta. To oznacza – więcej nie! Warto utrzymać tę naturalną umiejętność, nie wciskać, nie dokarmiać, nie używać sztuczek.
Otyłość stała się podstawową bolączką współczesnej cywilizacji. Dotyczy ona ponad połowy populacji dorosłych i prawie jednej czwartej populacji dzieci. W Polsce liczba dzieci otyłych sięga niemal 20%, co oznacza, że w ciągu ostatnich dwudziestu lat potroiła się! Jeżeli tempo przyrostu grubasów nie zmieni się, to za niecałe dziesięć lat przegonimy Stany Zjednoczone, gdzie z otyłością boryka się jedna czwarta populacji dzieci. 
Każde dziecko rodzi się z naturalnym instynktem pokarmowym.
Praktyczne wskazówki psycholog Małgorzaty Pęskiej-Salawy dotyczące pracy z dziećmi dyslektycznymi wraz z opisem efektów jej terapii.
Każda rodzina ma własne kryteria wyboru. Niezależnie od realizowanych programów warto zwrócić uwagę na kilka obszarów podnoszących jakość pracy przedszkola. Jak zwykle „diabeł tkwi w szczegółach”.
Z dzienniczka ucznia: „Samuel bardzo ładnie uczestniczy w śpiewaniu grupowym poprzez AKTYWNE słuchanie”.
Pójście dziecka do przedszkola budzi w rodzicach niepokój – czy to dobra pora, czy może nie jest za wcześnie, czy jest gotowe... krótko mówiąc: czy sobie poradzi? Potrzeba tak zwanej „zerówki”, czyli rocznego przygotowania do szkoły dzieci jest oczywista. Wcale jednak nie ma prostej odpowiedzi dotyczącej obecności młodszych dzieci w przedszkolu.